Jesteś w:
Anna Karenina
Wielu uważa, że Anna Karenina jest jedną z największych powieści psychologicznych XIX wieku. Napisana przez Lwa Tołstoja, pokazuje dwie równorzędne i złączone z sobą opowieści dotyczące rosyjskich elit społecznych pod koniec XIX stulecia – przedstawiające nieszczęśliwą bohaterkę Annę i postać Levina, który, jak się uważa, odzwierciedla cechy autora. Na początku powieści opisano główne postacie w Moskwie.
Anna przybyła, aby wpłynąć na pogodzenie się jej brata Stefana (lub „Stiwa”) z jego żoną Dolly, których małżeństwo przeżywało kłopoty, po odkryciu przez Dolly zdrady Stiwa z ich młodą guwernantką od dzieci. W chwili przybycia na stację kolejową, Anna została przedstawiona przez brata księciu Wrońskiemu, z którego matką podróżowała. To spotkanie będzie miało doniosłe następstwa dla Anny i Wrońskiego. Wrońskiemu natychmiast spodobało się eleganckie zachowanie i wyjątkowa piękność Anny. Podczas gdy Anna, która miała męża i ośmioletniego syna, była wielce zaniepokojona pierwszym wrażeniem młodego i pełnego fantazji oficera. Kiedy Stiwa powiedział jej, że rodzina Dolly bardzo liczy na małżeństwo pomiędzy Wrońskim a Kitty, młodszą siostrą Dolly, Anna wymruczała tonem zakłopotanym: „naprawdę”? Kiedy Anna i Stiwa opuścili stację, jakiś mężczyzna rzucił się pod pociąg. Anna widząc to, odebrała jako zły znak, i wydało się jej, że ta scena będzie zapowiedzią przyszłej tragedii.
Tymczasem Levin, właściciel ziemski i dobry przyjaciel Stivy, także zaproponował Kitty , lecz został przez nią odrzucony. W całej powieści Levin jest przeciwstawiany Wrońskiemu: towarzysko niezręczny i niedowierzający w swoje liczne dobre cechy, znane tylko najbliższym, takie jak uczciwość i wspaniałomyślność. Opuścił Moskwę przed balem, na którym raz jeszcze spotkali się Anna i Wroński, oraz gdzie ich wzajemna sympatia stała się widoczna szczególnie dla młodej i naiwnej Kitty.
strona: - 1 - - 2 -
Anna Karenina - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimWielu uważa, że Anna Karenina jest jedną z największych powieści psychologicznych XIX wieku. Napisana przez Lwa Tołstoja, pokazuje dwie równorzędne i złączone z sobą opowieści dotyczące rosyjskich elit społecznych pod koniec XIX stulecia – przedstawiające nieszczęśliwą bohaterkę Annę i postać Levina, który, jak się uważa, odzwierciedla cechy autora. Na początku powieści opisano główne postacie w Moskwie.
Anna przybyła, aby wpłynąć na pogodzenie się jej brata Stefana (lub „Stiwa”) z jego żoną Dolly, których małżeństwo przeżywało kłopoty, po odkryciu przez Dolly zdrady Stiwa z ich młodą guwernantką od dzieci. W chwili przybycia na stację kolejową, Anna została przedstawiona przez brata księciu Wrońskiemu, z którego matką podróżowała. To spotkanie będzie miało doniosłe następstwa dla Anny i Wrońskiego. Wrońskiemu natychmiast spodobało się eleganckie zachowanie i wyjątkowa piękność Anny. Podczas gdy Anna, która miała męża i ośmioletniego syna, była wielce zaniepokojona pierwszym wrażeniem młodego i pełnego fantazji oficera. Kiedy Stiwa powiedział jej, że rodzina Dolly bardzo liczy na małżeństwo pomiędzy Wrońskim a Kitty, młodszą siostrą Dolly, Anna wymruczała tonem zakłopotanym: „naprawdę”? Kiedy Anna i Stiwa opuścili stację, jakiś mężczyzna rzucił się pod pociąg. Anna widząc to, odebrała jako zły znak, i wydało się jej, że ta scena będzie zapowiedzią przyszłej tragedii.
Tymczasem Levin, właściciel ziemski i dobry przyjaciel Stivy, także zaproponował Kitty , lecz został przez nią odrzucony. W całej powieści Levin jest przeciwstawiany Wrońskiemu: towarzysko niezręczny i niedowierzający w swoje liczne dobre cechy, znane tylko najbliższym, takie jak uczciwość i wspaniałomyślność. Opuścił Moskwę przed balem, na którym raz jeszcze spotkali się Anna i Wroński, oraz gdzie ich wzajemna sympatia stała się widoczna szczególnie dla młodej i naiwnej Kitty.
strona: - 1 - - 2 -
| Dowiedz się więcej | |