Jesteś w:
Dzieje Tristana i Izoldy
Utwór „Dzieje Tristana i Izoldy” jest to wywodząca się najprawdopodobniej ze staroceltyckiego mitu historia średniowiecznej miłości. Należy do tzw. cyklu bretońskiego, a zachowane fragmenty rozbudowywanej przez stulecia opowieści na przełomie XIX i XX zebrał i spisał prozą francuski romanista Joseph B�dier. Na język polski tekst przetłumaczył Tadeusz Boy-Żeleński.
Głównym miejscem akcji jest Kornwalia, gdzie panuje król Marek. Przed laty jego siostra, piękna Blancheflor, wychodzi za mąż za przyjaciela Marka, Riwalena, władcę ziem lońskich. Z tego małżeństwa rodzi się Tristan, jednak nigdy nie ma on szansy poznać swoich rodziców: Riwalen zostaje podstępnie zabity a Blancheflor umiera wkrótce po porodzie. Osierocone dziecko zostaje oddane pod opiekę Rohałta, zwanego Rohałtem Dzierżącym Słowo. Chłopiec wychowuje się jako syn marszałka, a po ukończeniu siedmiu lat trafia na nauki „sztuki rycerskiej” do Gorwenala.
Tristan przybywa do Kornwalii na skutek porwania go przez norweskich kupców. Bardzo szybko zdobywa uznanie i podziw dzięki wcześniej zdobytym umiejętnościom. Kiedy ten młody mężczyzna poznaje prawdę o swoim pochodzeniu i na jaw wychodzi, że król Marek jest bratem jego przedwcześnie zmarłej matki, Tristan zrzeka się swojego dziedzictwa i wyraża pragnienie służenia wujowi.
Po powrocie z ojczyzny, gdzie ogłosił swą wolę, do Tristana dociera wiadomość o rycerzu Morhołcie, który w imieniu władcy Irlandii przybył do Kornwalii by wyegzekwować tradycyjnie pobierany haracz. W danym roku miał on wynosić trzystu chłopców i dziewcząt, w wieku lat piętnastu. Tristan, jako jedyny odważny, podejmuje wyzwanie Morhołta, a ciężką walkę zwycięża, okupując jednak tą wygraną nieuleczalnymi ranami. Ostatnią prośbą umierającego młodzieńca jest spuszczenie go w łodzi na morze. Przypadkowo zostaje uratowany przez irlandzkich rybaków, po czym cudownie uleczony przez Izoldę Jasnowłosą, królewską córkę, która nieświadomie ocaliła od śmierci zabójcę swego krewnego.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 -
Dzieje Tristana i Izoldy - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimUtwór „Dzieje Tristana i Izoldy” jest to wywodząca się najprawdopodobniej ze staroceltyckiego mitu historia średniowiecznej miłości. Należy do tzw. cyklu bretońskiego, a zachowane fragmenty rozbudowywanej przez stulecia opowieści na przełomie XIX i XX zebrał i spisał prozą francuski romanista Joseph B�dier. Na język polski tekst przetłumaczył Tadeusz Boy-Żeleński.
Głównym miejscem akcji jest Kornwalia, gdzie panuje król Marek. Przed laty jego siostra, piękna Blancheflor, wychodzi za mąż za przyjaciela Marka, Riwalena, władcę ziem lońskich. Z tego małżeństwa rodzi się Tristan, jednak nigdy nie ma on szansy poznać swoich rodziców: Riwalen zostaje podstępnie zabity a Blancheflor umiera wkrótce po porodzie. Osierocone dziecko zostaje oddane pod opiekę Rohałta, zwanego Rohałtem Dzierżącym Słowo. Chłopiec wychowuje się jako syn marszałka, a po ukończeniu siedmiu lat trafia na nauki „sztuki rycerskiej” do Gorwenala.
Tristan przybywa do Kornwalii na skutek porwania go przez norweskich kupców. Bardzo szybko zdobywa uznanie i podziw dzięki wcześniej zdobytym umiejętnościom. Kiedy ten młody mężczyzna poznaje prawdę o swoim pochodzeniu i na jaw wychodzi, że król Marek jest bratem jego przedwcześnie zmarłej matki, Tristan zrzeka się swojego dziedzictwa i wyraża pragnienie służenia wujowi.
Po powrocie z ojczyzny, gdzie ogłosił swą wolę, do Tristana dociera wiadomość o rycerzu Morhołcie, który w imieniu władcy Irlandii przybył do Kornwalii by wyegzekwować tradycyjnie pobierany haracz. W danym roku miał on wynosić trzystu chłopców i dziewcząt, w wieku lat piętnastu. Tristan, jako jedyny odważny, podejmuje wyzwanie Morhołta, a ciężką walkę zwycięża, okupując jednak tą wygraną nieuleczalnymi ranami. Ostatnią prośbą umierającego młodzieńca jest spuszczenie go w łodzi na morze. Przypadkowo zostaje uratowany przez irlandzkich rybaków, po czym cudownie uleczony przez Izoldę Jasnowłosą, królewską córkę, która nieświadomie ocaliła od śmierci zabójcę swego krewnego.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 -
| Dowiedz się więcej | |