Jesteś w:
Inne (biologia)
Poważny udział w procesie wymiany gazowej ma również skóra. Jest ona wilgotna i dobrze unaczyniona. Niektóre gatunki, jak np. salamandra bezpłucna, w ogóle nie wykształcają płuc i oddychają tylko i wyłącznie przez skórę.
Układ krwionośny płazów wykazuje wyższy stopień organizacji niż ryb. Związane jest to właśnie z wyjściem na ląd i pojawieniem się płuc. Serce składa się z trzech części: dwóch przedsionków i silnie umięśnionej komory. Do przedsionka prawego wpływa trzema żyłami (dwie czcze przednie i jedna czcza tylna) krew nieutlenowana, a do lewego żyłami płucnymi krew natlenowana w płucach. Krew z tych przedsionków wtłaczana jest do komory, gdzie częściowo się miesza. Całkowitemu wymieszaniu zapobiegają listewki mięśniowe komory. Tak więc w lewej części gromadzi się głównie krew natlenowana, w środkowej mieszana, a w prawej odtlenowana. Krew utlenowana odprowadzana jest tętnicami głowowymi do przodu ciała, odtlenowana tętnicami płucnymi do płuc, a mieszana łukami aorty do reszty ciała. We krwi płazów znajdują się duże krwinki owalnego kształtu. Posiadają jądra i jest ich niewiele. Tworzą się one w grasicy, wątrobie i w tkance limfoidalnej jamy gębowej i gardzieli.
Pojawienie się dwóch obiegów usprawnia działanie układu krążenia. Krew przepływająca przez serce jest już prawie całkowicie niewymieszana.
Płazy mają dobrze rozwinięty układ limfatyczny. Liczne zatoki limfatyczne znajdują się w tkance łącznej skóry. Obok wielu przestrzeni i naczyń limfatycznych u płazów funkcjonują tzw. serca limfatyczne w różnych okolicach ciała. Płazy maja małą, czerwonej barwy śledzionę, która położona jest w okolicy jelita grubego i jest ważnym narządem krwiotwórczym.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 -
Budowa układów krążenia i narządów jako wyraz przystosowania do roznych środowisk życia
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimPoważny udział w procesie wymiany gazowej ma również skóra. Jest ona wilgotna i dobrze unaczyniona. Niektóre gatunki, jak np. salamandra bezpłucna, w ogóle nie wykształcają płuc i oddychają tylko i wyłącznie przez skórę.
Układ krwionośny płazów wykazuje wyższy stopień organizacji niż ryb. Związane jest to właśnie z wyjściem na ląd i pojawieniem się płuc. Serce składa się z trzech części: dwóch przedsionków i silnie umięśnionej komory. Do przedsionka prawego wpływa trzema żyłami (dwie czcze przednie i jedna czcza tylna) krew nieutlenowana, a do lewego żyłami płucnymi krew natlenowana w płucach. Krew z tych przedsionków wtłaczana jest do komory, gdzie częściowo się miesza. Całkowitemu wymieszaniu zapobiegają listewki mięśniowe komory. Tak więc w lewej części gromadzi się głównie krew natlenowana, w środkowej mieszana, a w prawej odtlenowana. Krew utlenowana odprowadzana jest tętnicami głowowymi do przodu ciała, odtlenowana tętnicami płucnymi do płuc, a mieszana łukami aorty do reszty ciała. We krwi płazów znajdują się duże krwinki owalnego kształtu. Posiadają jądra i jest ich niewiele. Tworzą się one w grasicy, wątrobie i w tkance limfoidalnej jamy gębowej i gardzieli.
Pojawienie się dwóch obiegów usprawnia działanie układu krążenia. Krew przepływająca przez serce jest już prawie całkowicie niewymieszana.
Płazy mają dobrze rozwinięty układ limfatyczny. Liczne zatoki limfatyczne znajdują się w tkance łącznej skóry. Obok wielu przestrzeni i naczyń limfatycznych u płazów funkcjonują tzw. serca limfatyczne w różnych okolicach ciała. Płazy maja małą, czerwonej barwy śledzionę, która położona jest w okolicy jelita grubego i jest ważnym narządem krwiotwórczym.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 -
| Dowiedz się więcej | |