Książe w sposób zaplanowany, dokładnie i z precyzją, prowokuje stryja do wyznań, które go wydadzą i ujawnią prawdę. Matka, pod wpływem wyrzutów sumienia, sama w końcu przyznaje się do morderstwa. Sztuka, którą przygotował dla Klaudiusza Hamlet, staje się przyczynkiem do dalszych wydarzeń. Stryj dochodzi do wniosku, ze postąpił źle, ale jednocześnie nie potrafi zrezygnować z tego, co już posiada. Ma świadomość swojego czynu, wie również, iż Hamlet odkrył jego mroczną tajemnicę, czuje się zagrożony i stąd jego plany zabicia także i księcia. Hamlet nie daje jednak za wygraną i stara się jeszcze bardziej pogłębić klęskę psychiczną stryja, doprowadza go nawet do wyrzutów sumienia. Król brnie powoli w zło, które niejako uwolnił, nie umie nad nim zapanować, a jedna zbrodnia pociąga za sobą kolejne.

W końcowej scenie giną wszyscy – Hamlet, Poloniusz, Gertruda, Ofelia, Klaudiusz, Gildenstern, Rozenkranc. Misję ujawnienia prawdy do samego końca przejął Horacy, a królem w pogrążonej chaosie Danii zostaje młody Fortynbras.

strona:    1    2  


  Dowiedz się więcej
Hamlet - streszczenie
Hamlet Szekspira - geneza
Hamlet - plan wydarzeń
William Szekspir Hamlet - konstrukcja dramatu
Hamlet jako dramat o władzy, władcy i państwie
Portret makiawelicznego władcy w dramacie Hamlet – postać Klaudiusza
Hamlet – bohater tragiczny
Zbrodnia w Hamlecie i jej konsekwencje
Literackie nawiązania do tradycji szekspirowskiego dramatu Hamlet - Zbigniewa Herberta Tren Fortynbrasa
William Szekspir - biografia
Hamlet - cytaty
Hamlet na szklanym ekranie
Cechy dramatu szekspirowskiego – porównanie z dramatem antycznym
Hamletyzm