Jesteś w:
Barok
W zakresie gatunków literackich barok przejął wzorce ukształtowane wcześniej. W obrębie liryki pozostał wierny większości uznanych gatunków literackich, przejął elegie, sonety, sielanki, hymny, a także różne gatunki poezji retorycznej i dworskiej: od wierszy ulotnych o charakterze towarzyskim, poprzez aktualną poezję polityczną, aż do metafizycznych medytacji. Barok pozostał wierny zespołowi tradycyjnych alegorii. Kształtował również własne obrazy, niekiedy z założenia niejasne.
Epika. W okresie baroku w Europie dominowały romanse rycerskie i romanse pastoralne (pastoralne = pasterskie; był to charakterystyczny wytwór kultury dworskiej - przedmiotem tych romansów było życie pasterzy, traktowane podobnie jak w sielance. W idyllicznym otoczeniu i pasterskim przebraniu przedstawiano przygody - głównie miłosne - osób z wyższego towarzystwa). Nastąpił bujny rozwój takich gatunków piśmiennictwa, jak pamiętniki i relacje z podróży. Nadal - jak w późnym renesansie - dużą popularnością cieszyły się poematy epickie. Niedoścignionym wzorem dla twórców barokowych - licznie naśladowanym - była "Jerozolima wyzwolona" T. Tassa. Mimo dominującej roli czynnika religijnego i działalności zakonu jezuitów, duży wpływ na rozwój kultury barokowej miały także instytucje świeckie: dwory królewskie i magnackie. Właśnie im zawdzięczamy narodziny jednego z podstawowych wytworów XVII-wiecznej kultury - opery.
Opera. Widowisko słowno-muzyczne, ukształtowane u schyłku XVI wieku we Florencji przez pisarzy i muzyków, którzy dążyli do odrodzenia tragedii greckiej. W okresie baroku opera miała wyłącznie poważny charakter. Tematy do niej czerpano z mitologii bądź historii starożytnej. Na przełomie XVII i XVIII stulecia ukształtowała się opera komiczna - libretto miało tu charakter żartobliwy i lekki. Prawdziwe triumfy opera święciła w dwóch następnych stuleciach: w wieku XVIII i XIX. W związku z dużym zapotrzebowaniem na libretta działali wówczas pisarze, którzy zajmowali się prawie wyłącznie tym gatunkiem. Libretto (z włoskiego) - tekst literacki do większego utworu muzyczno-wokalnego: np. opery, operetki, musicalu, oratorium.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 -
Gatunki literackie charakterystyczne dla literatury baroku
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimW zakresie gatunków literackich barok przejął wzorce ukształtowane wcześniej. W obrębie liryki pozostał wierny większości uznanych gatunków literackich, przejął elegie, sonety, sielanki, hymny, a także różne gatunki poezji retorycznej i dworskiej: od wierszy ulotnych o charakterze towarzyskim, poprzez aktualną poezję polityczną, aż do metafizycznych medytacji. Barok pozostał wierny zespołowi tradycyjnych alegorii. Kształtował również własne obrazy, niekiedy z założenia niejasne.
Epika. W okresie baroku w Europie dominowały romanse rycerskie i romanse pastoralne (pastoralne = pasterskie; był to charakterystyczny wytwór kultury dworskiej - przedmiotem tych romansów było życie pasterzy, traktowane podobnie jak w sielance. W idyllicznym otoczeniu i pasterskim przebraniu przedstawiano przygody - głównie miłosne - osób z wyższego towarzystwa). Nastąpił bujny rozwój takich gatunków piśmiennictwa, jak pamiętniki i relacje z podróży. Nadal - jak w późnym renesansie - dużą popularnością cieszyły się poematy epickie. Niedoścignionym wzorem dla twórców barokowych - licznie naśladowanym - była "Jerozolima wyzwolona" T. Tassa. Mimo dominującej roli czynnika religijnego i działalności zakonu jezuitów, duży wpływ na rozwój kultury barokowej miały także instytucje świeckie: dwory królewskie i magnackie. Właśnie im zawdzięczamy narodziny jednego z podstawowych wytworów XVII-wiecznej kultury - opery.
Opera. Widowisko słowno-muzyczne, ukształtowane u schyłku XVI wieku we Florencji przez pisarzy i muzyków, którzy dążyli do odrodzenia tragedii greckiej. W okresie baroku opera miała wyłącznie poważny charakter. Tematy do niej czerpano z mitologii bądź historii starożytnej. Na przełomie XVII i XVIII stulecia ukształtowała się opera komiczna - libretto miało tu charakter żartobliwy i lekki. Prawdziwe triumfy opera święciła w dwóch następnych stuleciach: w wieku XVIII i XIX. W związku z dużym zapotrzebowaniem na libretta działali wówczas pisarze, którzy zajmowali się prawie wyłącznie tym gatunkiem. Libretto (z włoskiego) - tekst literacki do większego utworu muzyczno-wokalnego: np. opery, operetki, musicalu, oratorium.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 -
| Dowiedz się więcej | |