Jesteś w:
Kordian
Utwór rozpoczyna Przygotowanie, którego akcja rozgrywa się w Karpatach, w chacie Twardowskiego, gdzie w księżycową noc 31 grudnia 1799 roku (tu Słowacki popełnił częsty błąd, uważając tę datę za przełom wieków) spotykają się moce piekielne (Diabli i Czarownice), aby stworzyć groteskowe poczwary zlepione z podłości, pychy, głupoty, nieudolności, tchórzostwa i słabości. Są to postacie przywódców przyszłego powstania: J. Chłopickiego, A. J. Czartoryskiego, J. Z. Skrzyneckiego, J. U. Niemcewicza, J. Lelewela, J. Krukowieckiego).
Po Przygotowaniu następuje Prolog, gdzie Słowacki mówi o roli poezji w życiu narodu; kolejno wypowiadają się tu trzy osoby, z których dwie pierwsze rywalizują ze sobą o przywództwo duchowe nad narodem wygnańców, trzecia natomiast wychodzi na scenę, aby przerwać t waśń i przedstawić rycerzy przebudzonych z mogił, których pragnie uwiecznić mocą swego słowa (Dajcie mi proch zamknięty w narodowej urnie / Z prochu lud wskrzeszę...).
Akt I składa się z trzech scen, przedstawiających Kordiana jako 15-letniego chłopca.
W scenie I Kordian rozważa samobójczą śmierć jakiejś nieokreślonej osoby (przyjaciela? bohatera niedawno przeczytanej powieści?) i snuje rozważania o względności i przemijaniu świata, czując, że jest mu potrzebna jakaś wielka idea, która by go wyrwała z depresji i przywróciła wiarę w sens życia. Przez chwilę łudzi się, że natrafił na taką ideę, słuchając wspomnień starego sługi, Grzegorza, opowiadającego o bezprzykładnej, szalonej odwadze patriotów walczących w armii napoleońskiej, jednak jego zainteresowanie trwa tylko do momentu, gdy usłyszy wołanie swojej ukochanej, Laury.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 -
Kordian - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimUtwór rozpoczyna Przygotowanie, którego akcja rozgrywa się w Karpatach, w chacie Twardowskiego, gdzie w księżycową noc 31 grudnia 1799 roku (tu Słowacki popełnił częsty błąd, uważając tę datę za przełom wieków) spotykają się moce piekielne (Diabli i Czarownice), aby stworzyć groteskowe poczwary zlepione z podłości, pychy, głupoty, nieudolności, tchórzostwa i słabości. Są to postacie przywódców przyszłego powstania: J. Chłopickiego, A. J. Czartoryskiego, J. Z. Skrzyneckiego, J. U. Niemcewicza, J. Lelewela, J. Krukowieckiego).
Po Przygotowaniu następuje Prolog, gdzie Słowacki mówi o roli poezji w życiu narodu; kolejno wypowiadają się tu trzy osoby, z których dwie pierwsze rywalizują ze sobą o przywództwo duchowe nad narodem wygnańców, trzecia natomiast wychodzi na scenę, aby przerwać t waśń i przedstawić rycerzy przebudzonych z mogił, których pragnie uwiecznić mocą swego słowa (Dajcie mi proch zamknięty w narodowej urnie / Z prochu lud wskrzeszę...).
Akt I składa się z trzech scen, przedstawiających Kordiana jako 15-letniego chłopca.
W scenie I Kordian rozważa samobójczą śmierć jakiejś nieokreślonej osoby (przyjaciela? bohatera niedawno przeczytanej powieści?) i snuje rozważania o względności i przemijaniu świata, czując, że jest mu potrzebna jakaś wielka idea, która by go wyrwała z depresji i przywróciła wiarę w sens życia. Przez chwilę łudzi się, że natrafił na taką ideę, słuchając wspomnień starego sługi, Grzegorza, opowiadającego o bezprzykładnej, szalonej odwadze patriotów walczących w armii napoleońskiej, jednak jego zainteresowanie trwa tylko do momentu, gdy usłyszy wołanie swojej ukochanej, Laury.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 -