---- REKLAMA ----
Jesteś w: 2l.pl - ściągi -> Język polski

Ostatnio dodane - Język polski

Charakterystyka Tomasza Judyma

 Charakterystyka T. Judyma . „ Tomasz Judym- romantyk realizmu, chybiony pozytywista, Hamlet dzisiejszy.” Tak oto określił głównego bohatera sam autor powieści, Stefan Żeromski, a sąd ów zawarł w „ Dziennikach”, dziele, które stanowi kopalnię wiedzy na temat życia prywatnego pisarza, jego przeżyć, a przede wszystkim po... wiecej


Problematyka Ludzi bezdomnych

 Świat przedstawiony w „Ludziach bezdomnych” buduje zasada kontrastu. Naturalistyczne obrazy bytowania proletariatu w Warszawie i Zagłębiu oraz chłopów w Cisach zestawione zostały z opisami eleganckich i wytwornych salonów warszawskich (u doktora Czernisza) i zagłębiowskich (dyrektora kopalni Kilanowicza).

Powieść bogata j... wiecej


Znaczenie tytułu - Ludzie bezdomni

 Tytuł „Ludzi bezdomnych” można odczytywać dosłownie i wtedy myślimy o ludziach, którzy nie mają gdzie mieszkać, o bezdomnych z warszawskiego proletariatu, o nędzarzach w paryskim domu noclegowym, o biedakach z Cisów, którzy wymyślali chorobę by się ogrzać w szpitalu. Jednakże oprócz bezdomności w dosłownym tego słowa znaczeniu ... wiecej


Ludzie bezdomni - cytaty

 "Człowiek jest to rzecz święta, której krzywdzić nikomu nie wolno. "

"Człowiek stworzony jest do szczęścia! Cierpienie trzeba zwalczać i niszczyć jak tyfus i ospę."

„Nie mogę mieć ani ojca, ani matki, ani żony, ani jednej rzeczy, którą bym przycisnął do serca z miłością, dopóki z oblicza ziemi nie znikną te zmory. M... wiecej


Bohaterowie Ludzi bezdomnych

 Doktor Tomasz Judym – młody chirurg, syn ubogiego, uzależnionego od alkoholu warszawskiego szewca. Jako dziecko mieszkał z ojcem i bratem na ulicy Ciepłej w Warszawie, matka zmarła. Później na wychowanie wzięła go ciotka, która była kobietą lekkich obyczajów. Wybrała jego, bo był ładniejszy. Brat, Wiktor, został z ciotką Pelagią. U ci... wiecej


Ludzie bezdomni - streszczenie

 Tom I

Wenus z Milo
Doktor Judym od piętnastu miesięcy przebywa na praktyce medycznej w Paryżu. Jest znudzony, czegoś mu brakuje, za czymś tęskni. Właśnie spaceruje ulicami Paryża i przypadkowo idzie do galerii sztuki w Luwrze. Tam jego uwagę zwracają trzy panienki mówiące po polsku. Dziewczęta są pod opieką starsze... wiecej


Geneza Ludzi bezdomnych Żeromskiego

 „Ludzie bezdomni” to piąta książka Stefana Żeromskiego, która ukazała się drukiem. Powstała w 1899 roku w Zakopanem, pierwszy raz wydana w 1900 r. Krytycy i czytelnicy uznali ją za wielkie wydarzenie o wymiarze społeczno-politycznym. Zainaugurował nią pisarz cykl powieści współczesnych, osadzonych w realiach życia polskiego s... wiecej


Medaliony - cytaty

 Ludzie ludziom zgotowali ten los

W Niemczech, można powiedzieć, ludzie umieją coś zrobić - z niczego...
rozdział 1 "Profesor Spanner"

I jechać dalej w stronę własnej śmierci, która czekała ich u kresu drogi.
rozdział 4 "Przy torze kolejowym"

(...)ani żywa, ani umarła.
rozdział 4 "Przy ... wiecej


Zofia Nałkowska - biografia

 Zofia Nałkowska urodziła się 10 listopada 1884 roku w Warszawie. Jej ojciec, Wacław Nałkowski, geograf, socjolog i historyk, szybko wprowadził córkę do kręgów intelektualnych i artystycznych stolicy.

Nałkowska bardzo wcześnie zaczęła swą karierę pisarską i już w 1898 roku w Przeglądzie Tygodniowym ukazał się jej pierwszy utwó... wiecej


Medaliony - znaczenie tytułu i motta – artyzm i dokumentalność

 Oto dwa zapisy Nałkowskiej z Dzienników czasu wojny:
Wracałam aleją grobów, szpalerem nagromadzonych trupów. Znajome nazwiska, sylwetki, m e d a l i o n y (…)
[7 maja 1944]

L u d z i e l u d z i o m g o t u j ą t e n l o s. Ludzie są wszystkim na świecie i niezależnie od swej wartości, niezależnie od swych d... wiecej


Język Medalionów

 Język autorki – metoda pisania na tematy najtrudniejsze: o śmierci zadanej nie tylko ciału

Początek narracji to bardzo suche, rzeczowe sprawozdanie wyglądu budynku, zawartości piwnic i sal, a także omówienie praktyk Instytutu, funkcjonującego do 1945 roku. Jest to głos Nałkowskiej. Uderza w nim stoicki spokój, dosłowność... wiecej


Medaliony – streszczenie

 Profesor Spanner

1

W majowy, pogodny, ale i chłodnawy dzień, kilka osób odwiedza Instytut Anatomiczny pod Gdańskiem. Narrator i inni członkowie Komisji , w towarzystwie dwóch profesorów niemieckich, schodzą do piwnic. Tu znajduje się składnica ludzkich ciał. Leżą w cementowych, długich basenach. Ludzkie głowy zrz... wiecej


Uniwersalny wymiar Procesu

 Uniwersalizacja czasu, przestrzeni i postaci w powieści Kafki nasuwa nam pytanie o to, co może spotkać każdego człowieka bez względu na to, w jakiej epoce żyje i kim jest. Wymaga od nas również postawienia sobie pytania o to, przed czym uda nam się uciec, a co jest naszym przeznaczeniem. Kafka zdaje się nam mówić, iż czynnikiem spajającym wszyst... wiecej


Syzyfowe prace - znaczenie tytułu powieści

 Wyrażenie syzyfowe prace, użyte w tytule powieści Stefana Żeromskiego, pochodzi z mitologii greckiej. Syzyf był założycielem i królem miasta Eryfy (Korynt). Słynął ze sprytu i przebiegłości. Kiedy Bogowie zesłali go do Tartaru, podstępnie uciekł. Za to i inne swoje przewinienia Syzyf został ukarany wtaczaniem ogromnego głazu pod gó... wiecej


Syzyfowe prace jako dokument epoki

 Syzyfowe prace Stefana Żeromskiego nazywane są dokumentem epoki, ponieważ świat przedstawiony w tej powieści jest wiernym odbiciem rzeczywistości. Książka należy oczywiście do gatunku powieści, nie dokumentu, ale przez to, że z jej kart odczytujemy obraz autentycznej historii życia społeczeństwa polskiego w czasach zaborów możemy ją nazywać... wiecej


Czas i miejsce akcji Syzyfowych prac

 Akcja powieści rozgrywa się głównie w Owczarach i Klerykowie. Występują opisy Gawronek, rodzinnej wsi Marcina Borowicza, który na początku powieści opuszcza te strony, ale potem wraca do domu na wakacje. Ponadto przedstawiona zostaje sytuacja innych miejscowości polskich, z którymi związane są losy Andrzeja Radka. Tu m.in. Pajęczyn Dolny, P... wiecej


Pozostali bohaterowie Syzyfowych prac

 Bernard Sieger (Zygier) – dołącza do klasy Marcina w klasie siódmej. Jest to uczeń-legenda, Polak z niemieckimi korzeniami. Został wydalony z warszawskiego gimnazjum, a w Klerykowie żyje pod ścisłym nadzorem nauczycieli Rosjan i najwyższych władz szkoły. Krążą o nim plotki, bo każdy chce dowiedzieć się, za co wyrzucono Zygiera ze szko... wiecej


Andrzej Radek - charakterystyka

 Andrzej Radek – bliski kolega Marcina Borowicza. Chłopcy poznają się, gdy Radek ma już nakaz opuszczenia szkoły za złe zachowanie. Chodziło o bójkę w klasie, którą spowodował uczeń naśmiewający się z pochodzenia Radka. Wtedy Marcin wstawia się za kolegą u Majewskiego i Zabielskiego (jest to jeszcze czas, kiedy Borowicz aktywnie działa... wiecej


Marcin Borowicz - charakterystyka

 Marcin Borowicz – główny bohater powieści. Jest synem zubożałego szlachcica, mającego folwark w Gawronkach, najbiedniejszej wsi w okolicy. Jedynak, oczko w głowie matki. Poznajemy go, gdy ma osiem lat i rodzice zamierzają wysłać go do szkółki w pobliskiej wsi Owczary, gdzie ma zostać przygotowany do klasy wstępnej gimnazjum. Na egzami... wiecej


Szczegółowy plan wydarzeń Syzyfowych prac

 1. Przywiezienie Marcinka Borowicza do szkoły wiejskiej w Owczarach – 4 stycznia [1872 r.]:
wyruszenie Marcinka wraz z ojcem i matką saniami z rodzinnych Gawronek,
zapoznanie się z nauczycielem Wiechowskim i jego rodziną,
targowanie się pani Borowiczowej i pani Marcjanny Wiechowskiej o cenę nauki Marcinka,
lament chło... wiecej


Izabela Łęcka – charakterystyka

 Panna Izabela była niepospolicie piękną kobietą. Wszystko w niej było oryginalne i doskonałe. Wzrost więcej niż średni, bardzo kształtna figura, bujne blond włosy z odcieniem popielatym, nosek prosty, usta trochę odchylone, zęby perłowe, ręce i stopy modelowe . Dopełnienie tego piękna stanowią oczywiści wykwintne stroje, które zaprzątają w d... wiecej


Stanisław Wokulski - romantyk czy pozytywista?

 Odpowiedzią na to pytanie może być opinia Szumana o Wokulskim: Stopiło się w nim dwu ludzi: romantyk sprzed roku sześćdziesiątego i pozytywista z siedemdziesiątego . Jest to bodaj najkrótsza, ale i najpełniejsza charakterystyka Wokulskiego. Od lat badacze stawiali sobie pytanie, które pierwiastki przeważają w osobowości głównego bohatera ... wiecej


Znaczenie tytułu

 Tytuł utworu - „Lalka” może oznaczać:Izabelę Łęcką, która przypominała bezduszną lalkę, osobę niewrażliwą i pozbawioną uczuć,lalkę córki baronowej Krzeszowskiej, o której kradzież została oskarżona Stawska; w tej sprawie toczył się proces, wzorowany na podobnym, autentycznym wydarzeniu,lalki, które nakręcał Rzecki w sklepie,od... wiecej


Typy narracji w „Lalce”

 Lalka jest powieścią kunsztownie zbudowaną pod względem narracji. W utworze można wyróżnić kilka technik narracyjnych:

1. Narrator trzecioosobowy, wszechwiedzący, nieujawniający swojej obecności, podający fakty.

2. Narrator pierwszoosobowy – Rzecki piszący swój „Pamiętnik starego subiekta”. Ta narracja c... wiecej


Trzy pokolenia idealistów w „Lalce” Bolesława Prusa, czyli powieść o „straconych złudzeniach”

 Zdaje się, że Prus najbardziej starał się wskazać na ten problem w swojej powieści. Świadczy o tym bez wątpienia jego propozycja „lepszego” tytułu Lalki , który miałby brzmieć Trzy pokolenia . I rzeczywiście, mamy w utworze reprezentantów owych trzech pokoleń. Są to: romantyk Rzecki, pozytywista Ochocki oraz przedstawiciel... wiecej


Główne wątki powieści

 Lalka jest powieścią wielowątkową. Do podstawowych wątków należą:

1.Wątek miłosny – historia miłości Wokulskiego do Izabeli Łęckiej
2.Wątek historyczny – tło wydarzeń politycznych
3.Przedstawienie poszczególnych warstw społecznych
4.Zderzenie idei romantycznych i pozytywistycznych
5.Ukazanie nieudan... wiecej


Czas i miejsce wydarzeń

 Akcja powieści rozgrywa się w latach 1878-1879. Retrospekcje zawarte w „Pamiętniku starego subiekta” sięgają w przeszłość, do roku 1837. Szczegółowo opisana jest Wiosna Ludów (1848). Narrator trzecioosobowy odnosi się także (choć niejednoznacznie) do Powstania Styczniowego (1863).

Miejscem akcji jest głównie Warszawa, zos... wiecej


Lalka - streszczenie

 TOM I

Rozdział 1: Jak wygląda firma J. Mincel i S. Wokulski przez szkło butelek?

Akcja powieści rozpoczyna się w roku 1878. W renomowanej jadłodajni na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie zebrani tam goście (fabrykant powozów Deklewski, radca Węgrowicz, ajent handlowy Szprot) komentują przy kuflu piwa bieżąc... wiecej


IV część Dziadów jako wielkie romantyczne studium miłości

 IV część Dziadów określana jest mianem wielkiego studium miłości, gdyż to właśnie miłość jest tym tematem, który wydobywa się na jej pierwszy plan. W obliczu historii Gustawa nie jest to już tylko uczucie, które łączy dwie osoby, ale staje się samoistną siłą, silniejszą od śmierci i ziemskich przeciwieństw losu.

W historii tra... wiecej


Portret tragicznego kochanka romantycznego w IV części Dziadów

 W IV części Dziadów Mickiewicz skorzystał z autobiograficznego wątku, czyli swej niespełnionej miłości do Maryli Wereszczakówny.

Widmo – Gustaw okazał się być samobójcą z miłości, który odwiedził swojego dawnego mistrza – Księdza. Jak się okazało, miał on żal do swojego starego nauczyciela, iż ten nauczył go kochać... wiecej


Znaczenie monologu Pustelnika – Gustawa w IV części Dziadów

 Monolog, który wygłasza w dramacie Pustelnik – czyli Gustaw, pełni określone funkcje. Są to:

- Monolog jako przedstawienie historii jego miłości i tragedii, próba wyjaśnienia zdarzeń i okoliczności, odnalezienia ich przyczyn;

- Wskazuje na silne przeżywanie świata przez bohatera, który staje się miejscami jed... wiecej


Trzy godziny: rozpaczy, miłości i przestrogi w IV części Dziadów

 Poszczególne godziny, jakie możemy zaobserwować w dramacie, oddzielone są od siebie pianiem koguta i gaśnięciem świec. Stanowią one coś na wzór chrześcijańskiej spowiedzi, w trakcie której bohater żali się i wyznaje tragiczną historię niespełnionej miłości. W jego wyznaniu odnajdujemy ogrom cierpienia, jest ono bardzo emocjonalne, uczuciowe.
wiecej


Dziady cz. IV - streszczenie

 Część IV
Historia pośmiertnego losu młodzieńca z wiersza "Upiór"

Motto: "Podniosłem wszystkie zmurszałe całuny leżące w trumnach; oddaliłem wzniosłą pociechę rezygnacji, jedynie po to, by sobie wciąż mówić: - Ach, przecież to tak nie było! Tysiąc radości zrzucono na zawsze w doły grobowe, a ty stoisz tu sam i przeliczasz ... wiecej


Fiodor Dostojewski - biografia

 Fiodor Dostojewski 1821 – 1881
Dostojewski zaliczamy jest do najważniejszych pisarzy literatury powszechnej. Urodzony na początku XIX wieku, był synem wojskowego lekarza, on sam też ukończył Wojskową Szkołę Inżynieryjną w Petersburgu, a następnie wstąpił do wojska. Jednak już rok później prosił o zwolnienie ze służby, gdyż chcia... wiecej


Zbrodnia i kara - streszczenie

 Rodion Raskolnikow mieszkał w ubogiej dzielnicy Petersburga, w małym wynajętym mieszkaniu. Od dawna miał kłopoty finansowe – zalegał z opłatami za czynsz. Ratunkiem były dla niego usługi świadczone przez starą lichwiarkę - Alonę. Zastawiał u niej kolejno swoje rzeczy, by w ten sposób zdobyć pieniądze na utrzymanie. Wśród zast... wiecej


Bohaterowie Zbrodni i kary

 Rodoin Romanowicz Raskolnikow – były student prawa, niezbyt lubiany przez swych kolegów. Porzucił studia, czego powodem w głównej mierze była bieda. Na jego decyzję wpłynęła także lektura pewnej książki. Niczym szczególnym nie wyróżniał się spośród innych mieszkańców Pl. Siennego – tak jak oni był ubogi i przeciętny.wiecej


Struktura Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego

 Powieść ta jest jednotomowa, składa się jednak z sześciu części oraz Epilogu.

I cześć to wizja Petersburga. W niej też poznajemy głównego bohatera, a narrator zapoznaje nas z jego morderczymi planami. Widzimy Marmieładowa i jego rodzinę, Sonię. Dostojewski pokazuje czytelnikowi motywy zbrodni, nie pomijając wspomnień ... wiecej


Miejsce i czas akcji – wizja Petersburga w powieści

 Akcja powieści toczy się w Petersburgu, w lipcu 1865 roku, w przeciągu niecałych dziesięciu dni. Obejmuje ona głównie Plac Sienny, czyli dzielnicę biedoty, zaś poza Petersburgiem również Syberię.

Petersburg, jaki obserwujemy na kartach powieści, jawi się jako miasto brzydoty, ubóstwa, proletariatu, miasto brudne, zac... wiecej


Budowa powieści – innowacje strukturalne (Zbrodnia i kara jako powieść polifoniczna)

 Zbrodnia i kara określana jest mianem powieści polifonicznej. Wyrażenia tego po raz pierwszy użył w 1963 roku Michaił Bachtin w książce Problemy poetyki Dostojewskiego, w której ta właśnie powieść zyskała miano jednej z najważniejszych książek XX wieku oraz za osiągnięcie humanistyki. Użyte przez niego określenie polifonia oznaczało wie... wiecej


Zbrodnia i kara jako powieść...

 Zbrodnia i kara jako nowoczesna powieść psychologiczna
Dostojewski w swej powieści przedstawia czytelnikowi fascynujące studium zbrodni i studium psychiki bohatera, który tę zbrodnię popełnia. Bohatera fascynuje sam mechanizm zbrodni, stąd decyduje się na dokonanie morderstwa. Gardzi sumieniem, uważa też, iż jest on zwolnion... wiecej


Narodziny zbrodniczej idei

 Przy dochodzeniu do momentu, gdzie w umyśle Raskolnikowa narodziła się idea popełnienia zbrodni, należy rozważyć dwa etapy w jego życiu. Pierwszy nazwać można umownie etapem teoretycznym, drugi zaś – etapem praktycznym.

W etapie pierwszym widzimy Raskolnikowa, który snuje rozważania nad człowiekiem, jego kondycją, moraln... wiecej


Fascynacje światopoglądowe Raskolnikowa

 Młody Raskolnikow zdawał się dzielić ludzi na dwie kategorie – zwykłych i niezwykłych. Ludzie zwykli, przeciętni, winni się podporządkować we wszystkim ludziom niezwykłym, ważniejszym od siebie, wobec siebie nadrzędnym. „klasa pierwsza, czyli materiał, to ogólnie biorąc ludzie z przyrodzenia zachowawczy, przykładni ulegli i swą uleg... wiecej


Wątki społeczne, religijne oraz filozoficzne w powieści

 Obok wątku kryminalnego (czyli zabójstwa lichwiarki) oraz psychologicznego (czyli opisu psychiki mordercy), Zbrodnia i kara zawiera także watki społeczne, filozoficzne i religijne, nie mniej ważne od tamtych. Poglądy Radiona, jego dylematy moralne oraz obserwacja otaczającej go rzeczywistości prowadzą czytelników do odkrycia c... wiecej


Uniwersalność przesłania lektury Zbrodnia i kara

 Zbrodnia i kara zaliczana jest do klasyki powieści literatury powszechnej. Na czym polega jej uniwersalność i ponadczasowość?

Powieść opiera się na wydarzeniu morderstwa, jakiego dokonał Raskolnikow na Lizawietcie i jej siostrze. Dostojewski nie szczędzi czytelnikowi szczegółów tej drastycznej zbrodni, podając wszystkie jej detale. Ś... wiecej


Zbrodnia i kara - geneza powieści

 Geneza powieści

Jak twierdzą znawcy twórczości Dostojewksiego, zamiar stworzenia takiej powieści oraz postać głównego bohatera kreowała się w umyśle autora około piętnastu lat. Powoli badał psychikę ludzi, zwłaszcza w czasie pobytu w wiezieniu. Czytał również dzieła Puszkina, w których jego uwagę przykuła zwłaszcza pos... wiecej


Nowe konto - Zaloguj się