Jesteś w:
Hamlet
Syn Hamleta i Gertrudy, duński następca tronu. Młodzieniec wykształcony, stale odnoszący znaną mu literaturę i koncepcje filozoficzne do otaczającej go rzeczywistości. Tajemnicza śmierć ojca i pospieszne zamążpójście matki wpę�dzają Hamleta w rodzaj melancholii, rodzą też niejasne przeczucie, że coś ukrywa się za tymi zdarzeniami.
Rozmowa z Duchem, początkowo młody ksią�żę obawiał się, iż może on być wysłannikiem piekieł, sprawiła, że Hamlet zaczął wątpić we wszystkie prawdy, jakie dotychczas uważał za bezdyskusyjne: Więcej jest rzeczy na niebie i ziemi, niż się to śniło waszym filozofom. Żyjąc w poczu�ciu wtajemniczenia, postanawia udawać obłęd, co ma zapewnić mu bezpieczeń�stwo, za pomocą paradoksów udaje mu się mówić rzeczy nawet szokujące dla otoczenia - W tym szaleństwie jest metoda, jak zauważył Poloniusz. Królewicz staje się postacią tajemniczą, komplikuje się jego psychika, narastają wewnętrz�ne konflikty. Chwieje się cały dotychczasowy system wartości uznawanych przez Hamleta.
Wiarołomstwo matki powoduje nienawiść Hamleta do wszystkich kobiet, czego doświadcza Ofelia. Zarazem książę staje się młodzieńcem coraz bardziej refleksyjnym, stawia podstawowe pytania egzystencjalne, analizuje sens ludzkie�go życia oraz śmierci. Scena z grabarzami już w pełni odzwierciedla właściwe Hamletowi poczucie absurdu istnienia, przeczucia nadchodzącej śmierci, gorycz i zwątpienie.
Hamlet to bez wątpienia najbardziej znana postać światowej dramaturgii. Na jej temat napisano tysiące rozpraw, w których podawano nieraz bardzo różniące się interpretacje. Długo widziano w księciu przede wszystkim bohatera niezdol�nego do czynu z racji nadmiernej skłonności do refleksji nad otaczającym świa�tem i sobą oraz niechęci do wszelkiej przemocy. Jest to z pewnością interpretacja nazbyt prosta.
strona: - 1 - - 2 -
Hamlet - charakterystyka postaci
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimSyn Hamleta i Gertrudy, duński następca tronu. Młodzieniec wykształcony, stale odnoszący znaną mu literaturę i koncepcje filozoficzne do otaczającej go rzeczywistości. Tajemnicza śmierć ojca i pospieszne zamążpójście matki wpę�dzają Hamleta w rodzaj melancholii, rodzą też niejasne przeczucie, że coś ukrywa się za tymi zdarzeniami.
Rozmowa z Duchem, początkowo młody ksią�żę obawiał się, iż może on być wysłannikiem piekieł, sprawiła, że Hamlet zaczął wątpić we wszystkie prawdy, jakie dotychczas uważał za bezdyskusyjne: Więcej jest rzeczy na niebie i ziemi, niż się to śniło waszym filozofom. Żyjąc w poczu�ciu wtajemniczenia, postanawia udawać obłęd, co ma zapewnić mu bezpieczeń�stwo, za pomocą paradoksów udaje mu się mówić rzeczy nawet szokujące dla otoczenia - W tym szaleństwie jest metoda, jak zauważył Poloniusz. Królewicz staje się postacią tajemniczą, komplikuje się jego psychika, narastają wewnętrz�ne konflikty. Chwieje się cały dotychczasowy system wartości uznawanych przez Hamleta.
Wiarołomstwo matki powoduje nienawiść Hamleta do wszystkich kobiet, czego doświadcza Ofelia. Zarazem książę staje się młodzieńcem coraz bardziej refleksyjnym, stawia podstawowe pytania egzystencjalne, analizuje sens ludzkie�go życia oraz śmierci. Scena z grabarzami już w pełni odzwierciedla właściwe Hamletowi poczucie absurdu istnienia, przeczucia nadchodzącej śmierci, gorycz i zwątpienie.
Hamlet to bez wątpienia najbardziej znana postać światowej dramaturgii. Na jej temat napisano tysiące rozpraw, w których podawano nieraz bardzo różniące się interpretacje. Długo widziano w księciu przede wszystkim bohatera niezdol�nego do czynu z racji nadmiernej skłonności do refleksji nad otaczającym świa�tem i sobą oraz niechęci do wszelkiej przemocy. Jest to z pewnością interpretacja nazbyt prosta.
strona: - 1 - - 2 -
| Dowiedz się więcej | |